VIDEO servis
Sve vijesti

Najnovije vijesti

27/03/2019

SELDRAN: TEATAR ODRAŽAVA NAŠE NAJINTIMNIJE BIĆE

 

BIJELJINA, 26. MARTA /SRNA/ - Svjetski Dan pozorišta - 27. mart obilježava se na inicijativu Međunarodnog pozorišnog instituta od 1961. godine.

 

Na taj dan, pozorišta organizuju razne manifestacije, a najvažnija je tradicionalna poruka koju uvijek piše pozorišna ličnost svjetskog ugleda.

Prvu poruku za Svjetski dan pozorišta napisao je Žan Kokto 1962. godine, a ove godine to je učinio Karlos Seldran, režiser, dramski pisac i pozorišni pedagog sa Kube.

On navodi da stvarati pozorište znači "proživjeti trenutke čiste istine".

"...Znati da je to što govorimo i radimo, tamo, pod scenskim svjetlom, istinito i da odražava naše najdublje i najintimnije biće", kaže Seldran.

On ističe da je "pozorišna tradicija horizontalna" i da "niko ne može da tvrdi da je teatar na bilo koji način u centru svijeta, u određenom gradu ili u nekom privilegovanom zdanju".

"Pozorište, kako ga ja doživljavam, prostire se po nevidljivim geografskim prostorima koji jednim činom objedinjuju pozorišnu umjetnost i živote onih koji je stvaraju.

Svi pozorišni umjetnici umiru zajedno sa svojim neponovljivim trenucima lucidnosti i ljepote, svi nestaju na isti način, ne ostavljajući iza sebe ništa što bi ih sačuvalo ili proslavilo", ističe on.

Čuveni američki glumac i režiser Terens Man govorio je da "film donosi slavu, televizija novac, a pozorište čini boljim".

"Muškarci idu u pozorište da zaborave, a žene da se sjete...", rekao je Džordž Njin Nejtan, američki pisac.

Sara Bernar, jedan od simbola pozorišta, isticala je da su "za pozorište potrebne ruke", te da "glumac kratkih ruku nikad ne može da napravi ljupku kretnju".

Džozef Mankijevič, američki režiser, scenarista i producent volio je pozorište, ali ne i pozorišnu kritiku: "Kritičar je za pozorište suštinski važan koliko i mravi za izlet u prirodi".

Jedna od današnjih holivudskih zvijezda Džordž Kluni tvrdi da "među glumcima vlada neobična hijerarhija".

"Pozorišni glumci preziru filmske, a ovi televizijske. Srećom, postoji i rijaliti, inače televizijski glumci ne bi imali koga da preziru", smatra Kluni.