VIDEO servis
Sve vijesti

Najnovije vijesti

Specijalni servisi 08/01/2021

MILIONI MOLITVI - LJUDI SE ISCJELJUJU OD DUHOVNIH I FIZIČKIH BOLESTI

 

Manastir je mjesto gdje se pričešćuju ljudi, mjesto gdje dušu umivaju i sa Gospodom se sjedinjuju. Mjesto gdje se ljudi iscjeljuju

 

Razgovarala: Vesna ŠURBAT

BEOGRAD, 8. JANUARA /SRNA/ - Jedan od duhovnika manastira Rakovica u Beogradu otac Ignjat /Tovarović/ rekao je da je ovaj manastir velika srpska svetinja, gdje se broj molitvi mjeri ne hiljadama, nego milionima, i mjesto gdje se ljudi iscjeljuju od duhovnih, pa i fizičkih bolesti.

Otac Ignjat ističe da je više nego očigledno da se srpski narod sve više vraća Bogu, a što se tiče zabilježenih slučajeva izlječenja na grobu patrijarha Pavla i pred moštima Svetog Nektarija Eginskog, on navodi da o tome nije potrebno "zvoniti na sva zvona".

"DIVAN JE BOG MEĐU SVETIMA", CRKVA JE NAJBOLJA DUHOVNA BOLNICA

Otac Ignjat ističe da se posjete manastiru Rakovica mogu podijeliti u dvije vrste - u posjete bogosluženjima i organizovane posjete hodočasnika, ali navodi da su za vrijeme prvog talasa virusa korona, od 15. marta do 15. maja prošle godine, posjete bogosluženjima opale, da bi nakon toga rasle, tako da su sada na visini od 70 odsto prethodnih.

Organizovane posjete hodočasnika su, priča ovaj duhovnik, potpuno stale, tako da je poslije prvog talasa korone bilo samo pet do šest autobusa hodočasnika, ali uprkos tome, molitveni poredak u manastiru nije smanjivan, nego je povećavan.

Na pitanje koja muka tjera ljude da se obrate u manastiru i zatraže pomoć, otac Ignjat podsjeća na riječi jedne crkvene pjesme: "Divan je Bog među svetima svojim - Bog Izrailjev".

"I zaista je divan. Zar ima išta lepše, nego biti u svetinji i biti u društvu sa svetiteljima. Tad se osećamo najsigurnije i najblaženije. Mi se nalazimo u jednoj od velikih srpskih svetinja u manastiru Rakovica. To svjedoči samo njeno postojanje od nekoliko vekova i srpski velikani koji su ovde živeli i ovde počivaju", ističe on.

Otac Ignjat navodi da ovdašnji čovjek kada ima neku muku ili životni problem prvo to podijeli sa Gospodom i njegovim svetima i zajedno sa njim traže rješenje kroz molitvu jer i obična životna tegoba kad se podijeli sa nekim, upola je lakša.

On napominje da je manastir mjesto gdje su se kroz vijekove prinosile i prinose molitve Gospodu, gdje se broj molitvi može mjeriti ne hiljadama, nego milionima, gdje je mnogo suza proliveno i gdje se doživljavaju mnoge duhovne radosti.

"Ovo je mesto gde se kajemo, mesto gde se pričešćujemo, mesto gde dušu umivamo i sa Gospodom se sjedinjujemo. Mesto gde se isceljujemo od naših duhovnih, pa i fizičkih bolesti. Jednom rečenicom rečeno, crkva je najbolja duhovna banja, odnosno bolnica, a Gospod Isus Hristos je najbolji lekar", kaže otac Ignjat.

BOGA SE SJETIMO SAMO KAD NAM TREBA USLUGA - PRIMJERI ISCJELJENjA

Govoreći o zabilježenim izlječenjima u novije vrijeme u manastiru, otac Ignjat navodi da ima zabilježenih slučajeva u manastirskom ljetopisu, ali da smatra da o ovim slučajevima nije potrebno "zvoniti na sva zvona".

"Zar smo tolike `neverne Tome` da samo kroz čuda pokazujemo svoju veru? Nažalost, mnogi danas misle da je isceljenje stvar i delo neke magije i ispunjavanje vrlo često individualnih, sebičnih, egoističnih želja i potreba", navodi ovaj duhovnik.

Međutim, dodaje on, ovdje je riječ o mjestu gdje se ljudi okupljaju radi realne zajednica sa Bogom i bližnjima, radi učestvovanja u Svetim tajnama Srpske pravoslavne crkve, što je veće čudo od pojedinačnih iscjeljenja.

Otac Ignjat podsjeća na riječi u svetom Otkrovenju /3:20/: "Evo stojim na vratima i kucam, ako ko čuje glas moj i otvori vrata, ući ću k njemu i večeraću sa njim i on sa mnom".

"Nažalost, mi se Boga uglavnom setimo kada se sami očajno zapletemo, pa tražimo da on razreši splet. Setimo se tek kada treba da nam učini uslugu. Želimo da ga nateramo da nam služi, da ga koristimo i upotrebljavamo po svojoj volji. A, prava i iskrena molitva je stavljanje sebe na raspolaganje Bogu. Ko se posle molitve digne sa kolena kao Božiji čovek, samo je tome molitva uslišena", ističe otac Ignjat.

Otac Ignjat navodi nekoliko primjera iscjeljenja ili ozdravljenja koja su se dogodila u ovoj svetinji, manastiru Rakovica, na grobu blaženopočivšeg patrijarha srpskog Pavla i pred moštima Svetog Nektarija Eginskog, ali je dodao da ne može da otkrije identitet osoba jer Crkva smatra da je ozdravljenje i iscjeljenje lični i individualni čin.

Među mnogim primjerima on je naveo slučaj djeteta Mihajla, od majke čiji su inicijali M.V, koje je prohodalo u manastiru Rakovica 27. i 28. avgusta 2017. godine, a imalo je cerebralnu paralizu. To što je Mihajlo prohodao bilo je veliko čudo za njegove ljekare. Sada to dijete ima pet i po godina.

Drugi primjer je dijete Vuk, od roditelja K.B. i N.B, a koje je izliječeno od malignog tumora mekog tkiva fibrosarkoma. Nakon operacije i više hemioterapija, dijete je ozdravilo poslije molitvi na grobu patrijarha Pavla i ispred moštiju Svetog Nektarija. To je zabilježeno u manastirski ljetopis 29. jula 2018. godine.

Treći primjer je iscjeljenje od raka poslije molitvi pred moštima Svetog Nektarija žene čiji su inicijali S.M, što je zabilježeno u ljetopis 27. aprila 2018. godine, kao i iscjeljenje doktora iz Beograda čiji su inicijali R.M. 2012. godine od tumora kože na vratu. Tumor je nestao bez operacije pomazivanjem uljem Svetog Nektarija. O tome svjedoči sam doktor.

Još jedan primjer je iscjeljenje od teške upale gušterače gospođe Mirjane u njenoj 76. godini.

"Zaista ima još dosta primera, ali ja ne bih više da nabrajam. Njihova imena, prezimena, mesto stanovanja i broj kontakt telefona čuvaju se u letopisu manastira", ističe otac Ignjat.

Govoreći o molitvama za izlječenje djece oboljele od tumora koje se pred moštima Svetog Nektarija redovno čitaju, otac Ignjat navodi da roditelji traže pomoć za svoju djecu ne samo od ljekara, nego i pomoć Božiju.

"Jer, Bog nije samo tamo gde se svršavaju velika dela, dela koja će istorija zabeležiti, nego i tamo gde majka podiže svoje dete, gde čovek sa trudom pošteno zarađuje hleb svojoj porodici. Bog je tamo gde čovek voli, gde se čovek raduje čoveku. Prema takvima pokazuje i bezgraničnu milost svoju, pa i isceljenje. Eto, zato je `divan Bog u svetima svojima`", navodi on.

MANASTIR RAKOVICA POSJEĆUJU NE SAMO SRBI, NEGO I OSTALI PRAVOSLAVNI NARODI

Govoreći o završetku ljetopisa ovog manastira, otac Ignjat kaže da se još prikupljaju podaci koji će biti uneseni u ljetopis, koji će trajati dok traje i manastir.

"To je knjiga koja se ne zatvara nekim poslednjim događajem, nego traje", dodaje on.

Otac Ignjat naglašava da je više nego očigledno da se srpski narod sve više vraća Bogu, te podsjeća koliko je samo za proteklih 30 godina podignuto novih hramova od kada je promijenjen komunistički režim u bivšoj Jugoslaviji, a i sami hramovi su sve puniji i puniji.

I posjeta manastiru Rakovica je, ističe otac Ignjat, naglo porasla otkako je blaženopočivši patrijarh Pavle tu sahranjen 2009. godine.

Tako, ovdje dolaze ne samo Srbi iz svih srpskih zemalja, Srbije, Crne Gore, Republike Srpske, Sjeverne Makedonije i drugih krajeva gdje Srbi žive, nego i ostali pravoslavni narodi - Grci, Rumuni, Bugari, Rusi, koji su veoma cijenili i poštovali patrijarha Pavla i njegovo djelo, život i rad.

Otac Ignjat napominje da je virus korona usporio posjete manastiru, tako da su hodočasnici iz drugih srpskih zemalja slabije dolazili prošle godine jer ne mogu da putuju, što je razumljivo, ali zato Beograđani dolaze na molitve.

On ističe da je sagrađena i nova crkva u manastiru posvećena Uspeniju Presvete Bogorodice kako bi se mogli prihvatiti svi posjetioci i da se uglavnom u njoj održavaju služenja svaki dan, osim ponedjeljkom, ali i crkveni sabor za Veliku Gospojinu u avgustu, a u staroj crkvi posvećenoj Svetom arhangelu Mihailu služenja su samo ponedjeljkom jer je taj dan posvećen ovom arhangelu.

ISTORIJA MANASTIRA I ZNAČAJNE LIČNOSTI

U manastiru Rakovica su sahranjene značajne ličnosti iz srpske istorije. Tu se nalazi grob patrijarha Dimitrija, prvog patrijarha obnovljene Patrijaršije Srpske pravoslavne crkve koji je sahranjen 1930. godine, a pored njega je grob omiljenog srpskog patrijarha Pavla sahranjenog 2009.

Tu se nalazi grob i Todora Obrenovića, sina kneza Miloša i kneginje LJubice, zatim cijela porodica kneževog brata Jevrema Obrenovića, dok je u samom manastiru sahranjen čuveni srpski junak Prvog ustanka Vasa Čarapić.

Ovdje se zamonašio 1909. godine, na praznik Svetog Nikole, Sveti vladika Nikolaj Ohridski i Žički, a čuveni srpski duhovnik, blaženopočivši otac Tadej je u čin jeromonaha rukopoložen 1938. upravo u ovom manastiru.

Porodica Obrenović je bila vezana za manastir Rakovica, a istorija manastira navodi da je knez Miloš Obrenović finansirao gradnju manastirskih kelija, u okviru kojih se nalazila velika trpezarija, te da je izgradio i knežev konak, dok u okviru manastirskog kompleksa postoji LJubičin konak.

Pisana istorija manastira Rakovica vodi na sam početak 16. vijeka, kada se prvi put pominje ovaj manastir koji se nalazi na 11 kilometara od Beograda, ali tada se nalazio na drugom obližnjem mjestu, najvjerovatnije iznad sela Rakovica ili između Vrčina i Rakovice. To je najstarija svetinja u Beogradu u kojoj se i dalje služi služba.

U vrijeme velike najezde Turaka ka Beču, manastir u selu Rakovica je porušen. Predanje kaže da su se ikone same prije rušenja prebacile u crkvu koja se nalazila na sadašnjem mjestu, a za njima su se preselili i kaluđeri koji su nastavili da slave slavu Svetog arhangela Mihaila, dok je saborna slava ostala Velika Gospojina.

Manastir Rakovica je odlukom patrijarha Germana 1959. godine pretvoren u ženski manastir.

Prekoputa manastira Rakovica, preko ulice i potoka, nalazi se izvor - česma Svete Petke.